Μποναμάδες Αριστείδη Ζαννίκου για Πρωτοχρονιάτικη εκδήλωση ΦΟΒ 2026

Πρωτομηνιά, Πρωτοχρονιά, ευχές δίνουμε πάλι,

έθιμο συνεχίζουμε που ξεκινήσαν άλλοι.


Μεγάλο ήταν τόλμημα κάποιων με φαντασία,

ν’ αφήνουνε για μια γιορτή κρασί και πανδαισία.


Να το γλεντούν ομαδικά μ’ αστείους μποναμάδες,

σκορπώντας γέλιο σε παιδιά, μπαμπάδες και μαμάδες.
 

Στους τοπικούς παράγοντες τα έψαλαν και τότε,

κεντρίζοντας επώνυμους με χιούμορ πότε-πότε.
 

Είπαν τότε στον Δήμαρχο «να πάψει πια τα λόγια,

χρόνισε και δεν ήμπανε στις βρύσες τα ρολόγια.

 
Κιούγκια και βρύσες βάλατε σ’ όλους τους μαχαλάδες,

μ’ αν λιγοστέψει το νερό, τότε να δεις καυγάδες».


Οι στίχοι αυτοί εγράφησαν πριν εβδομήντα έτη,

θεμέλιωσαν το έθιμο που ζούμενε εισέτι.


Αν και τα χρόνια πέρασαν ο ΦΟΒ το συνεχίζει,

το έθιμο τηρεί πιστά ακόμη κι αν χιονίζει.


Ευχές λοιπόν κι από εμέ, όπως και κάθε χρόνο,

να’ναι καλότυχη χρονιά χωρίς καθόλου πόνο.


Η περσινή που πέρασε μας γέμισε με θλίψη,

με πίκρες μας επότισε που έφθασαν στα ύψη.


Δύο τεράστιες φωτιές κατέκαψαν τον τόπο,

να ζωντανέψει πάλ’ η Χιός όλοι ψάχνουνε τρόπο.


Κάηκαν δάση, ζωντανά, κάποιοι χάσανε σπίτι,

η κάπνα που σηκώθηκε έφθασε μέχρι Κρήτη.


Σα να μην έφθανε αυτό έφυγε και ο Πέτρος,

όλοι μας λυπηθήκαμε, ακόμα και το Αίπος.

 
Ψάλτης και Αντιδήμαρχος, με χιούμορ, γλεντοκόπος,

έφυγε τόσο άγουρα κι ορφάνεψε ο τόπος.


Για όλους μας νοιαζότανε, όχι για την καρδιά του,

στον ουρανό βρίσκεται πια μαζί με τη γιαγιά του.


Μητροπολίτη σεβαστέ που ξέρεις να παινεύεις,

δυο Πέτρους και γεννήτορες πάντοτε μνημονεύεις.

 
Επίσκοπε των νήσων μας δώσε μας την ευχή σου,

θεάρεστο το έργο σου, μεγάλ’ η αντοχή σου.


Νοσοκομείο βοηθάς, τους νέους μας στηρίζεις,

τους ναυτικούς μας ευλογείς και τους υποστηρίζεις.


Ο παπά Γιάννης ο Κοντός βγήκε σ’ αποστρατεία,

λάτρεψε τον Καθεδρικό, είχε και τα πρωτεία.


Την Ενοριά μας ποίμανε κοντά πενήντα χρόνια,

πιστός εις το καθήκον του με καύσωνες και χιόνια.


Γείτονας τον διαδέχθηκε με στόχο να διαπρέψει,

ελπιδοφόρο μήνυμα εύχομαι να εκπέμψει.


Φαράκλα παπα-Κήρυκα μεγάλη η ευθύνη,

τον τόπο μας θρησκευτικά νέος να διευθύνει.


Εις την παλιά σου Ενοριά ήλθε Καλλιμασιώτης,

τ’ αφήνεις ως κληρονομιά τη στήριξη της νιότης.


Δυο λόγια θε να πω Τσούρε παπα-Μανώλη,

πλοίαρχος ήσουνα παλιά και σ’ αγαπούσαν όλοι.


Δέσποτα χειροθέτησες παπά τον Σταύρο Πύρρο,

εις την Λαγκάδα ιερουργεί και στα ξωκκλήσια γύρω.

 
Να ιερωθεί επέλεξε ο ψάλτης Μπουρνιάς Γιάννης,

εύχομαι ό,που κι αν ταχθείς δίκαια να ποιμάνεις.
 

Ανδρέα και Ιάκωβε γίνατε και ψαλτάδες,

μακάρι να σας βλέπαμε κάποια στιγμή παπάδες.


Άριστοι ως καθηγητές, αγαπητοί πολίτες,

σίγουρα θα σας σέβονταν όλοι οι συμπολίτες.


Νότη και Σταύρο, Βουλευτές σας έβγαλαν οι Χιώτες,

ο Άγιο Βασίλης έφερε δυο χρυσοτόκες κότες.

 
Γεννούνε ψήφους και οι δυο, φροντίσετε να ζήσουν,

τα έργα που καθυστερούν μήπως τελεσφορίσουν.


Ο Άγιος ετόνισε το ίδιο στον Μουτζούρη,

κι ευχήθηκε οι αιρετοί να έχουν μία μούρη.


Δήμαρχε Γιάννη Μαλαφή φέτος δεν έχει δώρο,

θα ξαναπάρεις κάποτε μονάχα μ’ έναν όρο.


Τρεις Δήμους έταξες στη Χιό, κι ακόμη περιμένει,

να ξέρεις ατιμώρητο τίποτα πια δεν μένει.


Όσο για τον Βροντάδο μας τον έχεις ξεχασμένο,

τα έργα που μας έταξες ακόμα περιμένω.


Μεσ’ τον Βροντάδο δεν μπορείς πια να κυκλοφορήσεις,

σε κάθε διασταύρωση ευθύς θ’ αγανακτήσεις.


Ατσίδα-Καριώτο σκουντουφλάς αφ’ τις αναταράξεις,

στου Ρήγου το κατέβασμα αμορτισέρ θ’ αλλάξεις.


Αγαπητέ μου Θοδωρή, διάδοχε του Μαθιούδη,

μαζί με Κώστα Βούκουνα πέστε πικρό τραγούδι.

 
Πέστε μας πόσο τρέξιμο κάνετ’ ημερησίως,

τα άπειρα προβλήματα να λύονται αισίως.

Τζένη και Κώστα Βούκουνα θα πω σύντομα κάτι,

ο γιος σας ο αγαπητός καλπάζει ωσάν άτι.


Του εύχομαι από καρδιάς πάντα υγεία νάχει,

στους δικηγόρους Αθηνών να αξιωθεί να άρχει.


Ο ΦΟΒ, που μας φιλοξενεί και δώρα θα μοιράσει,

στα πάντα πια πρωτοστατεί χωρίς να κάνει στάση.
 

Πολύδωρε και σύμβουλοι τ’ Ομίλου στυλοβάτες,

σας χαίρομαι που τρέχετε ολημερίς στις στράτες.


Του ΦΟΒ την έντυπη φωνή, που όλους συναρπάζει,

βρέστε πρόθυμο άνθρωπο γρήγορα να μοιράζει.


Γενέθλια γιορτάσαμε μεσ’ το Καλοκαιράκι,

ΠΕΚΕΒ και ΕΒΑΤ προσθέσανε άλλο ένα κεράκι.


Ζωντάνια έχουν ζηλευτή, μάτι μην τους ματιάσει,

άνδρες, γυναίκες στην ΠΕΚΕΒ σε όλα έχουν δράση.

 
Εις την ΕΒΑΤ εκλέξανε Πρόεδρο τον Κοτσάνη,

που όλοι του φωνάζουνε «γειά σου φίλε μας Γιάννη».


Γιάννης κι ο Αντιπρόεδρος, κι ο Γραμματέας Γιάννης,

τώρα πλέον την Ένωση ούτε που θα την πιάνεις.

 
Φίλοι μας καλορίζικοι, με μια καλή θητεία,

στην Αττική σας εύχομαι να ’χετε τα πρωτεία.
 

Και συ Αντώνη Πιτσιλέ, που σ’ όλα παρεμβαίνεις,

στη Λέσχη Χίων Πρόεδρος δικαίως παραμένεις.


Φίλε Σαλιάρη Παντελή κι όσοι σε πλαισιώνουν,

οι υψηλές στοχεύσεις σας αισίως τελειώνουν.


Ζωντάνεψε «ΟΜΗΡΕΙΑ» ο «Νόστος του Ομήρου»,

με εκδηλώσεις που’φθασαν σ’ επίπεδο ονείρου.


Οι Νύκτας, Μούνδρος και λοιποί πασχίζουν με μεράκι,

τους εύχομαι να έχουνε ούριο αεράκι.


Του κύματος απόμαχοι με Πρόεδρο Ζαχαρία,

πάντοτε να πορεύεσθε εις την σωστή πορεία.


Ελλάδα, που στους ναυτικούς πάντα κουνάς μαντήλι,

συντάξεις, γιατρούς και φάρμακα η Χώρα τους οφείλει.


Εις την Παλιά την Ποταμιά λειτούργησε ταβέρνα,

ίσως και να της ταίριαζε και μια παλιά λατέρνα.


Αγαπητή μας Αργυρώ και συ φίλε Νικόλα,

του παρελθόντος τ’ άγνωστα φωτίσετέ τα όλα.


Σε σας και στα Βορειόχωρα η στήριξη αξίζει,

μιας και το τόλμημα αυτό σίγουρα σας κοστίζει.


Αλλού χορέψαν το χορό της αρπαχτής και μόνο,

ούτε που ένιωσαν ποτέ κάθε φτωχού τον πόνο.


Οπεκεπέ-Οπεκεπέ, ολέ-ολέ Ελλάδα,

έδειξες πώς αρμέγουνε Βέλγικη αγελάδα.

 
«Φραπέδες» και «Χασάπηδες» όλοι ένα καμάρι,

και κοπελιές ξεκούραστες σωφάριζαν Φεράρι.

 
Ακόμη και την Πίνδο μας δήλωσαν ελαιώνα,

και το βραχώδες Αίπος μας μέγα σιτοβολώνα.
 

Φεύγοντας αφ’τα τοπικά ας πάμενε σε άλλα,

που σημασία έχουνε κι είναι πολύ μεγάλα.


Πονόψυχος δείχνει ο Τραμπ, πασχίζει για ειρήνη,

όμως το Νόμπελ που ζητά κανείς δεν του το δίνει.

 Ώ Άγιε Βασίλειε, κάνε του Συ το δώρο,

που σαν παιδάκι αποζητά και σ’ όλους βάζει όρο.

 
Για Πρέσβειρα μας έστειλε μια όμορφη κοπέλα,

σε άμυαλους πολιτικούς να βάλει τα καπέλα.

 
Θα καπελώσει αρκετούς με σκέρτσο και με νάζι,

θα ’ναι καλό κανείς μην πει «εμένα δεν με νοιάζει».

 

Όμως, ό,τι γύρω μας γίνεται όλους μας ενδιαφέρει,

ουδείς γνωρίζει σήμερα το μέλλον τι θα φέρει.

 
Ζούμε σε χρόνους δύσκολους, αν κάτι πλέον μένει,

είναι να προχωρήσουμε στο μέλλον ενωμένοι.

 
Τα είπα και τα έγραψα χωρίς θυμό και πάθος,

ας ακουστούν στα πέρατα, απ’Αίπος μέχρι Άθως.

 
Να ακουστούν στα πέλαγα, σ’όλης της Γης τα μέρη,

τούτ’ η χρονιά που ξεκινά μόνο καλά να φέρει.

 
Καλή και ευλογημένη χρονιά. Χρόνια Πολλά.