Ακύρωση της διαγωνιστικής διαδικασίας για το αντιμόνιο ζητά η Συντονιστική Επιτροπή

Ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής Δράσης και Ενημέρωσης για το αντιμόνιο

Η καταστροφική πυρκαγιά στην Αμανή στις 12 Αυγούστου, δημιούργησε νέα δεδομένα για τα οποία είναι αναγκαίο να τοποθετηθούμε ως συντονιστική επιτροπή.

Η Χίος καίγεται για δεύτερη φορά αυτό το καλοκαίρι με εφιαλτικό τρόπο. Και στο πρόσφατο παρελθόν η Αμανή και η βόρεια Χίος έχει κατ΄επανάληψη καεί, χωρίς κανένα ουσιαστικό μέτρο στήριξης και προστασίας να έχει ληφθεί. Θυμόμαστε άλλωστε τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2012 και του 2016, ότι παρά τις διαβεβαιώσεις και τις δηλώσεις για στήριξη, προληπτικά μέτρα και αποκατάσταση των καμένων περιοχών, δεν έγινε ουσιαστικά, τίποτα.

Με την ίδια φρασεολογία, με τον ίδιο τόνο, το εκάστοτε πολιτικό προσωπικό τότε όπως και τώρα λένε τα ίδια για την Αμανή. Μεγάλα λόγια που γρήγορα ξεχνιούνται. Πως άλλωστε να περιμένουμε σήμερα στήριξη από εκείνους που διέδιδαν όλο το προηγούμενο διάστημα ότι στην Αμανή κατοικούν μερικοί γέροι, ότι η περιοχή είναι ετοιμοθάνατη και η μόνη προοπτική που έβλεπαν από την κυβέρνηση και μέρος του πολιτικού προσωπικού του τόπου είναι να γίνει ορυχείο εξόρυξης αντιμονίου.

Εμείς σθεναρά υποστηρίξαμε ότι τα σχέδια για εκμετάλλευση του αντιμονίου πρέπει να ακυρωθούν, ότι η περιοχή χρειάζεται στήριξη σε βασικές υποδομές και λειτουργίες. Αποδείξαμε ότι η λεγόμενη ανάπτυξή τους δεν γίνεται να έχει πρόσημο κοινωνικό και φιλικό προς το περιβάλλον  είναι ασυμβίβαστη με την ανάδειξη του φυσικού και πολιτιστικού αποθέματος.

Η πυρκαγιά της 12ης Αυγούστου, προκάλεσε ισχυρό σοκ στους κατοίκους ολόκληρης της Χίου, περιουσίες χάθηκαν, αναντικατάστατο φυσικό και πολιτιστικό κεφάλαιο έγινε στάχτη και επιδείνωσε περαιτέρω τα χρόνια προβλήματα των κατοίκων της περιοχής. Παραγωγοί και επαγγελματίες, κτηνοτρόφοι, βρίσκονται σε αδιέξοδο με ορατό τον κίνδυνο να εγκαταλείψουν τις δουλειές τους και να φύγουν. Δημιούργησε δε, σύνθετο πλέγμα επιπτώσεων τα οποία θα γίνουν ορατά σε βραχύ και μέσω μακροπρόθεσμο χρονικό διάστημα.

Οι πολιτικές ευθύνες στο κράτος και την τοπική διοίκηση είναι αμέτρητες, λιγότερο ή περισσότερο γνωστές σε όλους, αλλά αυτή την κρίσιμη ώρα οι προσπάθειες όλων μας πρέπει να συγκλίνουν στο αύριο της περιοχής το οποίο θα επιτρέψει να αναστραφεί η περιβαλλοντική καταστροφή και να παραμείνει ο πληθυσμός στην περιοχή.

Βασική προϋπόθεση για το αύριο της περιοχής είναι να κλείσει αυτή η θλιβερή παρένθεση την οποία άνοιξε η κυβέρνηση τον Ιούλιο του 2024 με την «εκμετάλλευση» του αντιμονίου.

Τα δεδομένα που πρέπει να συνυπολογιστούν για την επόμενη μέρα της περιοχής είναι:

Από το σύνολο της καμένης έκτασης των 70 χιλιάδων στρεμμάτων ποσοστό της τάξης του 80% βρίσκεται εντός περιοχής υψηλής περιβαλλοντικής αξίας ενταγμένη στο δίκτυο Φύση (Natura) 2000.

Εξίσου σημαντικό ποσοστό άνω του 70% συμπίπτει με το περίγραμμα των 64 τ.χ. εντός της περιοχής μεταλλοφορίας του αντιμονίτη το οποίο η κυβέρνηση έχει πρόθεση να δώσει προς εκμετάλλευση σε ιδιώτες.

Επίσης, ακόμη και σήμερα η διαγωνιστική διαδικασία για την μίσθωση και εκμετάλλευση των 9,2 τ.χ. είναι ενεργή, παρά εναντίωση της κοινωνίας όπως εκφράστηκε κατ΄επανάληψη  την καθολική και ομόθυμη του συνόλου των κοινωνικών φορέων, συνδικαλιστικών οργανώσεων, του δημοτικού συμβουλίου Χίου και του περιφερειακού συμβουλίου.

Θεωρούμε επιβεβλημένο ως ελάχιστη αναγνώριση καταστροφής που αντιμετωπίζει η Αμανή της Χίου, η κυβέρνηση να ακυρώσει την διαγωνιστική διαδικασία με τρόπο σαφή και κατηγορηματικό. Αυτές τις κρίσιμες για ώρες την Αμανή και όχι μόνο, μισόλογα, κούφιες υποσχέσεις και επικοινωνιακές τακτικές αφήνονται στη χλεύη όλων και αποτελούν ύβρη μπροστά στο μέγεθος της καταστροφής και την αγωνία των κατοίκων. 

Η Αμανή είναι πλούσιος τόπος με σπουδαία ιστορία και περήφανους ανθρώπους οι οποίοι αγαπούν τον τόπο τους.

Να σταματήσουμε τον εφιάλτη του αντιμονίου, να εκφραστεί η μέγιστη στήριξη και αλληλεγγύη, το κράτος να αναλάβει τις ευθύνες του για την αποκατάσταση όλων των ζημιών, την στήριξη των πληγέντων και των κατοίκων, για να ορθοποδήσει ο τόπος, οι κάτοικοι και το φυσικό τοπίο, με στόχο να παραμείνουν στον τόπο τους με αξιοπρέπεια.